رفتن به محتوای اصلی
یکشنبه ۱۰ مه ۲۰۲۶
یکشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۵

اکتبر 2022

آزادی بی درنگ توماج و همه زندانیان سیاسی را به حکومت اسلامی تحمیل کنیم.
من اعلام می کنم که حکومت اسلامی باید انتخاب کند:
۱- آزادی فوری همه زندانیان سیاسی و تسلیم در برابر خواست مردم مبنی بر عزل مسالمت آمیز حکومت، 
۲- پذیرش حضور میلیونی جامعه شهروندی در جنبش اقدام و قیام قهرآمیز برای سرنگونی.
راه سومی وجود ندارد. 
ما اعلام می کنیم که قیام قهرآمیز را حکومت اسلامی به جامعه ایران تحمیل می کند و ما آماده هستیم تا جان خود برای آزادی شهروند، جامعه، میهن و انقلاب شکوهمند "زن زندگی آزادی" هزینه کنیم.
هزاران تظاهرات کننده در بیش از ۱۳ شهر کانادا از سنت جان تا ونکوور به عنوان بخشی از یک «زنجیره انسانی» در سراسر جهان و برای نشان دادن همبستگی با اعتراض‌های ضد دولتی در ایران زنجیر انسانی تشکیل دادند.
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران با محکوم کردن شدید این رفتار غیرقانونی و صدور این احکام ظالمانه این بار در محضر ملت شجاع و آگاه ایران و نیز در مجامع بین‌المللی و حقوق بشری، علیه صدور چنین حکم ظالمانه ای که بر خلاف تعهدات حقوقی حاکمیت نسبت به کنوانسیون های بین المللی است، اعلام جرم می‌کند و خواهان حمایت و توجه عمیق مردم و نهادهای مدنی و مردمی نسبت به این احکام ظالمانه و مقابله با آن و نیز نهادهای بین‌المللی برای پایان دادن به صدور چنین احکام ظالمانه است.
در این نباید تردید کرد که برنامه‌ی اخیر نظام، تولید اجماع برای سرکوب گسترده‌ی جنبش انقلابی است و بس. آنچه اما برای جنبش انقلابی در این وضعیت اهمیت دارد این است که چگونه از این پیچ بگذرد که هم دستاوردهای بسیار درخشان خود تا همین جا را حفظ کرده و پشتوانه تداوم راه قرار دهد و هم نقشه‌ی حکومت برای سرکوب گسترده را خنثی نماید.
تهدیدات امروز سلامی هنوز مطلقاً به معنای توان حاکمیت برای عملی کردن این تهدیدات نیست و به طریق اولی به معنای ثمربخشی آنها نیز نیست؛ ولو که عملی شوند. همچنین اظهارات امروز مرتضی مقتدائی هنوز به معنای شکاف در حاکمیت در مواجهه با جنبش مردم نیست. اما این دو در یک روز، مبین دشواریهای درونی حاکمیت برای توسل به سرکوب بزرگ اند.