همان طور که شاهد هستیم هر روز و هر ساعت که می گذرد، حفظ وضعیت موجود برای حاکمان زر و زور و تزویر در جمهوری اسلامی ایران محدو تر از قبل می شود.
روزی نیست که اعتراض های مردمی در اقصی نقاط ایران، خاموش شود.
اعتصاب های کارگری، تجمع معلمان، تظاهرات بازنشستگان با وجود سرکوب سیستماتیک معترضان توسط نیروهای امنیتی و یگان های نظامی نه تنها باعث شده مردم قدمی به عقب برندارند، بلکه بعد از هر سرکوب و دستگیری فعالان مدنی، صنفی و یا سیاسی... اعتراض های مردمی ها بیشتر شده و رویه معترضان به وضع موجود شکل رادیکال تری به خود گرفته است.
دامنه اعتراض های مدنی علیه رژیم جمهوری اسلامی ایران دیر زمانی است که از مرز های ایران فرا تر رفته و در جدید ترین اعتراضی که از سوی جمعی از سندیکا های کارگری فرانسه و حمایت دو سندیکای کشور سوئیس در شهر ژنو امروز برگزار شد، فریاد آزادی فعالان کارگری، معلمان و بازنشستگان ایران در رسانه های بینالمللی منعکس و از مسوولان سازمان جهانی کار درخواست شد که از جمهوری اسلامی ایران مطالبه شود که به مقاوله نامه های بین المللی که دولت های وقت حاکم بر ایران آن را امضا کرده اند متعهد بماند و رهبران، فعالان صنفی و مدنی ایران و دو سندیکالیست فرانسوی را هر چه زودتر آزاد کنند.
از سویی دیگر، در زندان های جمهوری اسلامی مقاومت زندانیان صنفی و سیاسی همچنان ادامه دارد، اعتصاب غذای صالح نیک بخت، مقاومت رضا شهابی، سعید مدنی، آنیشا اسداللهی، رسول بداقی، محمد حبیبی و ... در مقابل سناریو سازی های نخ نمای بازجویان امنیتی، سطح کیفیتی مبارزه و مقاومت رهبران جنبش های صنفی و مدنی را در ایران به خوبی آشکار می کند.
در عرصه جهانی نیز، قطعنامه شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی با رای مثبت ۳۰ کشور نسبت به برنامه های اتمی جمهوری اسلامی و تنها حمایت چین و روسیه بیش از پیش حاکمان فاسد و جنایتکار ایران را منزوی کرد.
یقینا چنین مخالفتی در سطح جهانی، شکستی آشکار در عرصه سیاست خارجی رژیم است.
از سویی دیگر، گسترش و حضور بیشتر مردم در سطح جنبش اعتراضی و تسخیر خیابان ها از سوی معترضان، روز به روز بر تسریع امکان تغییر و تحول در کشورمان افزوده و هر روز که می گذرد، قدرت و ماشین سرکوب رژیم، در برخورد با جنبش رو به اعتلای مردمی کشورمان ناتوان تر از قبل می شود.
به عبارتی حاکمیت اسلامی ایران، از درون در حال فروپاشی است و سرعت این تحول به حضور حداکثری مردم در مبارزه علیه ساختار فساد و جنایت سیستماتیک حاکمیت اسلامی ارتباط مستقیم دارد.
ناتوانی رژیم امروز تا حدی است که دولت رییسی با زیر پا گذاشتن مصوبه ی شورای عالی کار که نهادی است بر گرفته از حاکمیت اسلامی، افزایش دریافتی بازنشستگان که ۳۸ درصد به اضافه ی مبلغ ۵۱۵ هزار تومان تعیین شده بود را به پرداخت ۱۰ درصد تقلیل داده و در نتیجه شاهد هستیم که اعتراض های بازنشستگان چگونه ابعاد وسیع تری به خود گرفته است.
اگر سال گذشته آمار اعتراض های کارگری ۴ هزار مورد برآورد شده بود (با وجود سانسور خبری)، مسلما امسال این آمار بسیار بیشتر از ارقام اعلام شده خواهد بود.
چنین حجمی از اعتراض ها، عملا گویای این واقعیت است که نظام جمهوری اسلامی ایران دیگر ناتوان از پاسخ گویی به نیاز مردم و بخصوص کارگران و دیگر زحمتکشان است و هر روز که می گذرد فاصله مردم با حکومت بیشتر می شود و خلا مشروعیت کلیت نظام را هدف گرفته است.
اکنون دو راه در پیش است یا نشستن و نوبت خود را در فلاکت، مرگ و ... انتظار کشیدن تا تاوان بی لیاقتی حاکمان فاسد و جنایتکار را با جان و مال خود بپردازیم، یا علیه نظم موجود با حضور حداکثری در جنبش های مردمی شرکت کنیم، تا جمهوری اسلامی مجبور به عقب نشینی شود و در نهایت تغییرات اساسی در کشورمان بوجود آید.
یقینا مردم ما لیاقت، آزادی، رفاه و عدالت اجتماعی را دارند، برای تحقق کرامت و معیشت انسانی فقط یک راه باقی است و آن پیوستن به صفوف مبارزه ی کارگران، معلمان، بازنشستگان و ... است.
تردیدی نیست که مبارزه ی امروز ما فردای سرافراز کشورمان را رقم خواهد زد، پس از همین لحظه، میدان مبارزه برای تغییر، شما را فرامی خواند...
همراه شو عزیز تنها نمان به درد کین درد مشترک هرگز جدا جدا درمان نمی شود.
افزودن دیدگاه جدید