janvier 2026

مطالب این شمارە:
اعتراضات مدنی و سیاسی هیچگاە در ایران آزاد نبودە است - صادق کار
منشاء های تاریخی فقر در کشورهای در حال توسعه بخش سوم - فصلی از کتاب راهنمای آکسفورد در بارۀ فقر و جامعه - سامبیت بهاتچاریا
نئولیبرالیسم در ایران و پیامدهای آن - بهروز فدایی
سوء استفادە طرفداران سلطنت مطلقە از نارضایتی کارگران ممنوع! - صادق
مبارزات صنفی کارگران، دیروز، امروز و چشم انداز آن - بهروز فدایی
و...

رها از دیروز
و
فردا
بر زمان وُ زبانمان جاری
گستره ی بی رنگی وُ رنگ
می بارد
از آسمان وُ زمین

آنچه در خیابان‌ها رخ داد، دیگر «سرکوب داخلی» به معنای کلاسیک آن نبود؛ بلکه نمایش تمام‌قد یک رژیم وابسته بود که برای مهار مردم خود، به شبکه‌ای از ابزارها، الگوها و حمایت‌های خارجی متوسل می‌شود. این اعتراضات، پرده از تناقضی برداشت که سال‌ها زیر شعار «استقلال» پنهان شده بود .

در روز بیست‌وسوم اعتراضات سراسری، بنا بر داده‌های تجمیعی هرانا، شمار جان‌باختگانِ تأییدشده به ۴۰۲۹ نفر و شمار جان‌باختگانِ در حال بررسی به ۹۰۴۹ نفر رسیده است. همچنین دست‌کم ۵۸۱۱ نفر در جریان اعتراضات دچار جراحات شدید شده و مجموع بازداشت‌ها به ۲۶۰۱۵ نفر افزایش یافته است. در کنار استمرار فضای امنیتی در شهرهای مختلف، امروز گزارش‌هایی از بازداشت‌های گسترده و نیز برخوردهای رسانه‌ای و اطلاعاتی، از جمله توقیف روزنامه هم‌میهن و تداوم محدودیت ارتباطات منتشر شد.

فکر حاکم بر این نظام، همانی است که نظام در دهه‌ی خونین ۶۰ عمل کرد. در اعدام‌های پرشمار و اوج آن فاجعه ملی کشتار زندانیان در سال ۶۷. تغییر شرایط به معنی تغییر فکر نظام نیست و همین خامنه‌ای سال ۱۴۰۱ در پی خیزش‌های دی ۹۶ و آبان ۹۸ گفت: « خدای سال ۶۰، همان خدای امسال است». این نشان می‌دهد که اختناق خونین آن دهه تا کجا زیر دندان این نظام مزه کرده بود و سرکوب خیزش‌ها و کشتار معترضان، رکن پایه‌ای در حکمت سیاسی این نظام است.