janvier 2026

فکر حاکم بر این نظام، همانی است که نظام در دهه‌ی خونین ۶۰ عمل کرد. در اعدام‌های پرشمار و اوج آن فاجعه ملی کشتار زندانیان در سال ۶۷. تغییر شرایط به معنی تغییر فکر نظام نیست و همین خامنه‌ای سال ۱۴۰۱ در پی خیزش‌های دی ۹۶ و آبان ۹۸ گفت: « خدای سال ۶۰، همان خدای امسال است». این نشان می‌دهد که اختناق خونین آن دهه تا کجا زیر دندان این نظام مزه کرده بود و سرکوب خیزش‌ها و کشتار معترضان، رکن پایه‌ای در حکمت سیاسی این نظام است.

یکشنبه ۱۸ ژانویه ساعت ۱۳ ده ها تن  از ایرانیان آزادی  خواه مالمو در اعتراض به کشتار و مجروح کردن معترضان ، دستگیری هزاران نفر و قطع اینترنت  توسط جمهوری اسلامی، تظاهرات کردند و همبستگی خودرا باجنبش آزادی خواهانه و دمکراتیک مردم ایران ابراز نمودند.

بنا به اخبار رسیده، در تورکمن صحرا نیز مردم تورکمن همراه با سایر مردم برای آزادی و برای زندگی بپا خواستند. در شهرهای گنبدکاوس و کلاله جوانان، زنان و مردان به خیابان‌ها آمدند. شهر گنبد حالت جنگی بخود گرفته و صدای تیراندازی و رگبار در کل شهر می پیچید. بنا به گزارش ها و شاهدان عینی در تظاهرات گنبد ۵ نفر کشته شدند و بیش از سی نفر زخمی و صدها نفر دستگیر شده اند. کشته شدگان همگی تورکمن بودند. همه ورودی و خروجی های شهر گنبدکاوس توسط ماموران سرکوب با ماسک بر صورت کنترل می‌شود.

There is only one just path forward: the self-determination of the Iranian people. Their right to determine their own future are non-negotiable. Only the autonomous struggle of the Iranian people, free from foreign interference and the false alternatives of competing authoritarianisms can chart the country’s course and bring true democracy and justice to the nation.

تنها یک راه عادلانه به سوی آینده وجود دارد: حق تعیین سرنوشت مردم ایران. حق آنان برای تصمیم‌گیری دربارهٔ آیندهٔ خود، غیرقابل مذاکره است. تنها مبارزهٔ مستقل و خودمختار مردم ایران — به‌دور از هرگونه دخالت خارجی و وعده‌های دروغینِ نظام‌های اقتدارگرای رقیب — می‌تواند راه کشور را روشن کند و دموکراسی و عدالت واقعی را برای آن به ارمغان آورد.