اعلامیه‌ها و بیانیه‌های حزب

حزب چپ ایران (فدائیان خلق) از نقد شکست‌ها، انشعاب‌ها و پراکندگی‌های جنبش ما برخاسته است. قصد ما آن است که با آموزش از تجارب تاریخی خود، بار دیگر چپ را به نیروی تاثیر گذار و برنامه و سیاست آن را به حلقه‌ی اتصال امید و آرزوهای اکثریت جامعه تبدیل کنیم.

موضع گيری مايکل پمبئو به معنی آن است که دولت ترامپ ديگر بر شروط دوارده گانه تاکيد ندارد. او اعلام کرده است که دولت امريکا بدون پيش شرط می خواهد با رژيم ايران مذاکره کند. در سال های گذشته، بارها فرصت مناسبت برای مذاکره بين دو کشور به وجود آمده بود. اما سران رژيم اين فرصت ها را از دست دادند.

مذاکره نه تنها برای رفع خطر درگیری نظامی و گذار از تنش‌های مخاطره‌آمیز کنونی، بلکه هم‌چنین برای خاتمه دادن به فرسایش بیشتر امکانات مادی و معنوی جامعه در وضعیت تماماً بی‌چشم‌اندازی که جمهوری اسلامی برای آن ایجاد کرده است، ضرورت دارد.

جمهوری اسلامی با کانون نويسندگان دشمنی ديرينه دارد. کشتار تعدادی از اعضای کانون از جمله محمد مختاری و جعفر پوینده و توطئه علیه تعدادی از نویسندگان عضو کانون از طریق تلاش به سقوط اتوبوس حامل آنان به قعر دره در مرداد ماه سال ۱۳۷۵ درمسافرت به کشور ارمنستان که با هوشیاری خود نویسندگان با شکست مواجه شد، فقط دو نمونه از نمونه های بسیار این دشمنی اند.

حزب چپ ايران (فدائيان خلق) بر این باور است که عامل اصلی اين وضعيت پرمخاطره، سياست ها و عملکرد مخرب جمهوری اسلامی به ويژه سياست توسعه طلبانه آن در منطقه است. جمهوری اسلامی با چنین اقداماتی زمینه را برای تهدیدهای بین المللی و منطقه ای، همدستی دولت سلطه گر آمریکا با کشورهای مرتجع منطقه، تحریم های گسترده اقتصادی و سیاست های مداخله گرانه نظامی علیه کشورمان فراهم ساخته است.

مقامات حکومتی باید بدانند که کارگران به‌رغم این سرکوب‌های وحشیانه مرعوب نخواهند شد و از پیگیری خواست‌هایشان عقب نخواهند نشست. ادامه این سرکوب‌ها تنها به خشم و نفرت بیشتر کارگران و زحمت کشان از استثمارگران وحشی حاکم خواهد شد و اراده آنان برای مبارزه تا پیروزی را استوارتر و صفوفشان را فشرده‌تر می‌کند.

جمهوری اسلامی چهل سال است که می‌کوشد صدای حق‌طلبانه کارگران را سرکوب کند. اما هر چه از عمر این حکومت استبدادی گذشته است با رشد آگاهی کارگران و زحمتکشان و تضعیف قدرت سرکوب حکومت، فشار، دستگیری و زندان کم اثرتر شده است. اکنون سیاست‌های مخرب و ضد کارگری جمهوری اسلامی باعث شده است که صفوف مقاومت مردمی در برابرش فشرده‌تر شود.

شما در سال گذشته به‌موازات گسترش تعرض دولت و سرمایه‌داران علیه حق‌وحقوق کارگران مبارزاتتان را به‌نحوی‌که در ٤٠ سال گذشته بی‌سابقه بود گسترش دادید، برای توقف سیاست‌های ضد کارگری حکومت، افزایش دستمزد، امنیت شغلی، حفظ اشتغال، حق تشکل و اعتصاب و آزادی رهبران کارگران زندانی‌تان اعتصاب و تظاهرات کردید.

به باور ما اقدام ترامپ و تهديدهای سران دو کشور با توجه به بحران و تنش در مناطق مختلف خاورميانه، می‌تواند از حد نمایش‌ها و بلوف‌های سیاسی بگذرد و به درگیری نظامی منجر شود.

دست ایرانیان خارج از کشور برای کمک به هم‌وطنان خود از دو سو بسته شده است. هم درنتیجه تحریم‌های امریکا امکان جمع‌آوری و حواله پول از طریق بانک‌ها بلوکه ‌شده است و هم راه ارسال از طریق معتمدان مردم توسط جمهوری اسلامی مسدود شده است. ایرانیان عموماً اعتمادی به نهادهای وابسته به جمهوری اسلامی ندارند. درگذشته بارها اخبار دزدی، فساد و بی‌مسئولیتی آن‌ها برملا شده است

همکاری و اتحاد طیف‌های مختلف اپوزيسيون و مخالفت با دخالت دولت‌های خارجی در امور داخلی ایران، امری است ضرور و مثبت که راه را برای گذار از جمهوری اسلامی و استقرار نظامی دموکراتيک و سکولار در شکل جمهور هموار خواهد کرد.

فاجعه اين سیل، به‌طور هم‌زمان واقعیت‌های معنی‌داری در معرض دید همگان قرار داده که درنگ بر آن‌ها ضرورت بسیار دارد. از بارزترین آن‌ها، یکی ناکارآمدی جمهوری اسلامی در قبال سوانح طبيعی است. دیگری بی‌اعتمادی عمومی در جامعه نسبت به کارایی نهادهای حکومتی در برابر سوانح طبیعی و بحران‌های زیست‌محیطی و اما بارزترینشان، همانا بروز و رشد روحیه همیاری بر متن همین بحران‌ها در میان خود مردم در مناطق سیل‌زده است!

حزب چپ ایران (فدائیان خلق) از دوستداران حزب و از هم‌میهنان در داخل و خارج کشور دعوت می‌کند که با ایجاد نهادهای مردمی و با بهره‌گیری از ابتکارات خود و با خنثی کردن موانع حکومتی، به یاری آسیب دیدگان سیل بشتابند. کشور ما با یک فاجعه روبرو است. مهار این فاجعۀ سنگین وارد بر کشورمان، مستلزم مشارکت و همبستگی مردم در ابعاد ملی است

همۀ شواهد حاکی از آن است که تنها بارندگی شدید و جاری شدن سیل عامل این همه ویرانی نیست. آن چه که بر ابعاد خسارات فاجعه‌بار سیل بر مردم در استان‌های شمالی و به ویژه استان گلستان افزوده است، مصیبت ناشی از مدیریت «جهادی» باندهای سودجوی حاکم است که با تخریب طبیعت، دست بردن در بستر رودخانه‌ها، عدم لايروبی رودخانه ها و سدها، ساختن بی‌رویۀ سدهای متعدد، تخریب جنگل‌ها و… است. تاوان فاجعه بار این سیاست ها، اکنون بر دوش مردم منطقه آوار شده است.

رضا خندان در رابطه با اظهارات قاضی"مقیسه" می‌گوید: نه در پرونده گذشته و نه در پرونده اخیر نسرین ستوده اتهام «توهین به رهبری» وجود نداشته و آنچه قاضی مقیسه می‌گوید، واقعیت ندارد. صدور حکم تازۀ نسرین ستوده در حالی صورت گرفته است که تنها چند روز از به ریاست قوۀ قضائیه رسیدن ابراهیم رئیسی عضو تیم چهارنفرۀ مرگ در سال 67 می‌گذرد.

اهمیت اصلی انتصاب رئیسی در همین رابطه اتکای متقابل میان او و خامنه‌ای است، نه در این‌که فرق عملکرد رئیسی با اسلافش،‌ یعنی صادق لاریجانی،‌ شاهرودی و محمد یزدی چه خواهد بود. کارنامه همه رؤسای دستگاه قضا در رژیم ولایت‌فقیه،‌ سیاه است.

گروه های تروريستی بر بستر عقب‌ماندگی منطقه، فقر و بيکاری گسترده و نقض حقوق ملی ـ قومی مردم و اقدامات سرکوبگرانه جمهوری اسلامی شکل می‌گیرند. راه پايان دادن به موجوديت آن‌ها، توسعه منطقه، پايان دادن به فقر، بيکاری و سرکوب و تأمین حقوق ملی ـ قومی و مطالبات مردم است.

"مادران خاوران" دست در دست هم، از فروبردن انگشتان زخمناک جستجوگر در خاک سرد و سفت گورهای بی‌نام‌ونشان خاوران آغاز کردند تا نشانه‌ای از فرزندان برگیرند. این جمع، و مادر لطفی در زمرۀ ثابت‌قدم‌های آن، خیزش برای درهم شکستن سکوت گورستانی درباره قربانیان جمهوری اسلامی را از زمهریر زمستان تا تفتان تابستان و زیر دشنام و باطوم "سربازان گمنام امام زمان" پایدار نگهداشتند تا به بر بنشانند.

ما نیروهای چپ را به همکاری، همگرایی و اتحاد حول یک برنامه‌ی چپ برای آینده‌ی ایران فرامی‌خوانیم. کشور ما، بیش از هر زمان دیگری به یک چپ نیرومند نیاز دارد، که بتواند رهایی از هر نوع تبعیض، نابرابری، ستم و سرکوب را نوید دهد.

رودرروئی و تشکیل دولت در برابر دولت، جبهه‌بندی در سطح منطقه و بین‌المللی و تهدید به مداخله، کمکی به حل مسائل داخلی ونزوئلا نخواهد کرد، برعکس تنش و خشونت را تشویق و راه را برای درگیری و جنگ داخلی هموار خواهد کرد. به نظر ما حل بحران کنونی قبل از همه به دست خود نیروهای سیاسی ونزوئلا میسر است.

۳۴ تشکل دانشجویی برای میزبانی نشست مناظره اسماعیل بخشی و وزیر اطلاعات اعلام آمادگی کرده اند. جمعی از وکلا در نامه ای خطاب به حسن روحانی نوشتند: "شکنجه اسماعیل بخشی دردناک و مایه شرمساری است." علی مطهری نماينده مجلس هم شکنجه اسماعيل بخشی را مايه شرمساری ناميده است.

دستگیری خیل عظیمی از زنان آزاده و دختران کم سن و سال کشورمان، نشان می دهد که جمهوری اسلامی نه تنها نمی خواهد به خواست آنان پاسخ دهند، بلکه مصمم است که هر حرکت آزادی خواهانه و حق طلبانه‌ای را سرکوب کند.

به نظر ما برای گذار به دموکراسی لازم است تشکل فراگير نيروهای جمهوريخواه با ساير ثقل های شکل گرفته در صفوف اپوزيسيون، روی پرنسيپ های دموکراتيک، برگزاری مجلس موسسان برای تدوين قانون اساسی، استقرار دموکراسی و قضاوت صندوق رای توافق کند.

تشکل‌های کارگری ازجمله سندیکای کارگران شرکت واحد، اتحادیه آزاد کارگران ایران، گروه نفتگران متحد خوزستان و اتحادیه تشکل‌های کامیون داران و رانندگان سراسر ایران نسبت به بازداشت کارگران فولاد اهواز اعتراض کرده و خواهان آزادی آن‌ها شده‌اند.

طبیعی است که مبارزۀ دانشجويان از اعتراضات مردمی که در واحدهای توليدی، مدارس و خیابان‌ها جريان دارد، متأثر شده و با توجه به اوضاع بحرانی کشور و گسترش اعتراضات علیه فساد، فقر و بیکاری، دانشجويان با فرودستان کشور هم سو و هم سرنوشت شوند. شعار "دانشجو، کارگر، معلم، اتحاد! اتحاد!" نشانۀ بارز آن است.

قتل‌های پاییز ۷۷ ازاین‌رو به‌عنوان شناخته‌شده‌ترین موارد قتل سیاسی خارج از موازین به‌اصطلاح قانونی خود حکومت شناخته‌شده است که خود حکومت در شرایطی استثنایی ناگزیر شد دخالت عواملش در آن را تأیید کند. آن شرایط استثنایی، حاصل فعال شدن بخش بزرگی از جامعه سیاسی و مدنی ایران در دهه ۱۳۷۰ و ادعای بخشی از حکومت برای پاسخ دادن به خواست‌های آن تحت عنوان اصلاحات بود.

بهمن امینی سال‌ها یکی از فعالان سیاسی و فرهنگی فرانسه بود و حضوری پر رنگ در حرکات سیاسی و حقوق بشری داشت. حتی در دوران بیماری که نمی‌توانست مستقیما در حرکات اعتراضی و حقوق بشری حضور داشته باشد، با ارائه پیشنهادات و نظراتش، می کوشید در مبارزه علیه استبداد و برای استقرار دموکراسی نقش ایفا نماید.

تحقق شعار نان، کار و آزادی، دفاع از منافع و مطالبات کارگران و مزدبگيران و مبارزه علیه سیاست سلطه گرانه و جنگ طلبانه امريکا و متحدانش در منطقه و سیاست های تنش آفرین و توسعه طلبانه جمهوری اسلامی، جزو سياست های پايه ای ماست که همواره بر آن تاکيد داريم.

راه نجات کشور از تحریم‌های اقتصادی، تنش و تهدید در عرصه‌ی بین المللی، نه تسلیم در برابر زورگوئی های دولت آمریکا و متحدان منطقه ای آن و امید بستن به سرنگونی جمهوری اسلامی بر اثر این تحریم ها، نه افتادن در دام دفاع از جمهوری اسلامی و سیاست های مخرب آن، بلکه اعمال فشار و مبارزه‌ی جامعه علیه جمهوری اسلامی برای تغییر ساختار سیاسی موجود و سپردن زمام امور به دست منتخبان مردم است.

"سربازان گمنام" رزيم اسلامی بعد از قتل و سوزاندن دکتر فرشيد هکی، به سراغ هاشم خواستار در مشهد رفته، او را دزديده و به بیمارستان روانی امام رضای مشهد منتقل کرده اند. هاشم خواستار معلم بازنشسته و عضو کانون صنفی معلمان ایران است. او پس از جنبش اعتراضی سال ۸۸ به مدت دو سال زندانی بود.

پرونده‌سازی جعلی و توسل به اتهاماتی از قبیل "جمع اوری اطلاعات طبقه بندی شده و انتقال به دشمن" و نسبت دادن ان به فعالان محیط زیست از جمله روش‌های غیر انسانی رایج در زندان های جمهوری اسلامی است.

معلمان ما بیش از هر کسی می دانند که در جامعه ای که تبعیض در آن بیداد می کند، محرومیت کودکان و نوجوانان از تحصیل، چه تاثیری در آینده آنها می تواند داشته باشد. امروز نه فقط بسیاری از کودکان کار از تحصیل محرومند، بلکه آنهایی نیز که هنوز پایشان به خیابان برای کار نرسیده است، به جهت عدم توانائی پرداخت بخشی از هزینه تحصیل توسط والدین خود، از ادامه تحصیل محروم می شوند.

معلمان و فرهنگیان ، از گروه های شریف و زحمتکش جامعه هستند که در جمهوری اسلامی تحت فشار اقتصادی شدید قرار داشته و حقوق آنها در سطح نازلی نگهداشته شده است. جمهوری اسلامی  از بودجه مدارس و آموزش نیز کاسته و به نهادهای انگلی و وابسته به دستگاه ولایت و ارگانهای امنیتی و سرکوب افزوده است. اکنون فرهنگیان پس از مراجعات مکرر به مقامات، به مردم رو کرده اند که انها را در این اعتراض یاری دهند.

پیش‌ازاین نیز در مردادماه رانندگان کامیون و حمل‌ونقل جاده‌ای در اعتراض به گرانی قطعات یدکی، بیمه بازنشستگی و بالا بودن هزینه کمیسیون دست به اعتصاب زدند که به ۸۵ شهر در ۲۵‌ استان گسترش یافت. اعتصاب گسترده‌ی آنان درنهایت با وعده‌ی پاسخگویی مقامات مسئول، فروکش نمود، اما مشکلات پابرجا ماند. ازاین‌رو رانندگان کامیون بار دیگر دست به اعتصاب زده‌اند.

ما بر این باوریم که اکنون بیش از هر زمان دیگر، توجه ويژه به امر آموزش، اختصاص بودجه لازم برای مراکز آموزشی، بازنويسی کتاب‌های درسی و حذف نگرش واپس‌گرا و خرافاتی از کتاب‌ها، تغييرات در کادر وزارتخانه‌های آموزش‌وپرورش و آموزش عالی، توجه اکید به کودکان کار و کودکان خیابان، بايد در اولویت کارها قرار گیرد.