جمعه ۱۳ مارس ۲۰۲۶
جمعه ۲۲ اسفند ۱۴۰۴
اعلامیهها و بیانیههای حزب
هیئت سیاسی - اجرائی حزب چپ ایران (فدائیان خلق)، امیدوار است با آغاز سال ۲۰۲۱، جهان هرچه بیشتر در جهت رفع تبعیض و بیعدالتی گام بردارد. در ایران نیز بر ویرانه های ستم و استبداد، عطر آزادی در فضای میهنمان افشانده شود. به امید آرامش و آسایش و رفاه و روزهای بهتر برای همگان و برقراری صلح و دوستی بین ملت ها
از نظر ما راه خنثی سازی تحریکات خارجی، چه از سوی دولت نتانیاهو و چه ترامپ و یا هر دولت دیگری، نه توسل جستن به تحریکات متقابل تنش افزا، بلکه اعلام پایبندی به مفاد برجام و ابراز آمادگی برای مذاکره با آمریکا بی هیچ قید و شرطی است. ما اقدامات تنش زای دولت های امريکا و اسرائيل را محكوم و هر اقدامی از سوی جمهوری اسلامی را، که موجب التهاب بیشتر اوضاع کنونی شود، علیه مصالح ملی مردم ایران میدانیم.
ما بشریت ترقیخواه و نهادهای حقوق بشر بینالمللی را، به مقابله با این جنایات فرامیخوانیم؛ از فعالان سیاسی، مدنی و حقوق بشری تقاضا می کنیم که برای عقب نشاندن جمهوری اسلامی، با هدف قطع صدور احکام اعدام، آزادی زندانیان سیاسی و مدنی، از هیچ تلاشی دریغ نورزند. تجربهی چهل سال گذشته نشان داده است که جمهوری اسلامی را، فقط با مبارزهی متحدانه و سراسری میتوان وادار به عقب نشینی ساخت. نگذاریم خون فرزندان مردم ایران به دست رژيم جنایتکار ريخته شود.
گروه کار ملی و قومی حزب چپ ایران (فدائیان خلق)، ضمن ابراز مخالفت خود با هر نوع ناسیونالیسم افراطی و توهمات توسعهطلبانه و کشور گشایانه، بر درک فراتر بودن مرزهای فرهنگی کشورهای منطقه از مرزهای سیاسی موجود تاکید دارد. این امکانات و مشترکات فرهنگی، زبانی و تاریخی را میتوان بر مبنای احترام به رسمیت مرزها به فرصتهایی برای دوستی، همکاری و حسن همجواری تبدیل کرد.
روح الله زم پرورش یافته در دامن خود حکومت جمهوری اسلامی بود. اعدام او در درجه نخست پیام مذبوحانه ای است به مردم معترض دیماه ۹۶ و آبانماه ۹۸ برای ایجاد ترس و ارعاب. از سوی دیگر پیامی به نیروهای حکومت هم در آن بود. جمهوری اسلامی به عناصر درونی خود با این اعدام اخطار می دهد که روی برتافتن از حکومت و افشاگری چه جزائی دارد و در هر کجا که باشند از مجازات مصون نمیمانند.
اطلاعیهی شوراهای صنفی دانشجویان بیش از پنجاه دانشگاه کشور در نقد تصمیمگیریهای متناقض وزارت علوم و مسئولین آموزشی کشور، یکی از نمونه های برجسته ای است که نشان می دهد دانشجویان ساکت ننشستهاند. در این اطلاعیه «ناممکن بودن شکلگیری آموزشِ مجازی با کیفیت و برابر در کشور و احتمال بازگشایی زودهنگام کلاسهای درس دانشگاهها، ناهماهنگیهای نهادی، انتشار اخبار کذب و عدم شفافیت نهاد دولت، عدم حمایت اقتصادی از اقشار و اصناف بر اساس واقعیات، نادیده گرفتن نظرات متخصصین...
داود رفیعی مرتکب هیچ جرمی کە بخاطر آن بخواهند محاکمەاش بکنند نشدە است و اعتراض و فعالیت صنفی حق هر شهروندی است گذشتە از این صدور حکم قرون وسطایی مجازات شلاق و اعمال آن در هر موردی مصداق شکنجە است و تداعی کنندە رفتار بردە داران با بردە ها.
هدف از انتشار چنین بخشنامه ای و نتیجه چنین دخالتی در کار کانون های وکلا كنترل مستمر وكلا و تشكيل پرونده براى آنان تا مرز ابطال پروانه وکالت است. این ترفند قوه قضائیه متوجه شکار وکلای دارای شخصیت مستقل دادگستری است تا از اینطریق توان کانون وکلا در دفاع از استقلال نیم بندش را تضعیف کند.
نه تنها در جامعه بلکه حتی بین نیروهای نزدیک به هستهی سخت قدرت نیز، دشمنی با آمریکا و سیاست «نه جنگ نه مذاکره» با چالشهای جدی روبرو ست. در صورت بازگشت بایدن به برجام، بعید است که در جمهوری اسلامی با مذاکره در چهارچوب ۵+۱ در سطح مسئولان بالا مخالفت جدی شود. اما کارشکنیهای جدی و شرط و شروط گذاشتنهای بسیار از جمله طرح پرداخت خسارت از جانب آمریکا را شاهد خواهیم بود.
حزب چپ ایران(فدائیان خلق) این اقدام تروریستی را که خطری علیه صلح و آرامش در منطقه است محکوم می کند و نتیجه آن را تشدید هر چه بیشتر فضای تنش و جنگ در منطقه می داند. بازنده این اقدامات تروریستی مردم دو کشور ایران و اسرائیل و به خصوص کارگران و زحمتکشان کشورمان خواهند بود.
هرچند در سراسر جهان تلاش های بی وقفه از جانب نیروهای مترقی در جهت پایان دادن به این پدیده ضد انسانی صورت می گیرد، اما هنوز هم در اغلب کشورها اشکال گوناگون خشونت علیه زنان اعمال می شود و هنوز هم آمار تعداد زنانی که علیه آنان خشونت جسمی، جنسی و یا روانی اعمال می شود رقمی است بسیار وحشتناک و تکان دهنده
پزشکان، پرستاران، کمک پرستاران، بهیاران، ماماها، دندانپزشکان، داروسازان، و کارگران و کارکنان بخش های مختلف درمانی- بهداشتی کشورمان، همه و همه فرزندان، خواهران و برادران، همسران و پدران و مادران ما هستند. اینان همهی سختیها و محرومیتها را تحمل میکنند تا با کاستن از درد ما، در حد توان و امکانات خود هموطنان خود را از مرگ نجات دهند. آنها بحق از ما توقع دارند که دستورات و مقررات پزشکی و بهداشتی را در این شرایط بی کم و کاست رعایت کنیم.
ما برآنیم که قطع جنگ و التزام ارمنستان به تخلیه سرزمینهای اشغالی آذربایجان، مردم دو کشور و کشورهای همجوار را در عین حال از خطر تبدیل منطقه به کانون مداخلات و زورآزماییهای بیشتر قدرتهای خارجی و تشنجات مداوم رهانیده و میتواند و ضرورت دارد که راه دوستی و همکاریهای سازنده و سودمند میان دو ملت آذربایجانی و ارمنی را بگشاید. اگرچه بر پایه تجارب تلخ تاکنونی و وجود نیروهای افراطی در دو طرف، ما هنوز هم به قطع این جنگ با امیدی توام با نگرانی مینگریم.
او از جمله پدران دردمندی بود که کوشید فرزندانی مسئول پرورش دهد، اما جمهوری اسلامی او را آسوده نگذاشت. در جریان اعتراضات سال ۸۸ پسرش شهرام عزیز توسط نیروهای انتظامی جمهوری اسلامی به شکل وحشیانه ای به قتل رسید. پس از آن خانواده در زیر فشار دائم قرار داشت و به هر بهانه ای یکی از اعضای خانواده بازداشت میشد.
خیزش آبانماه حرکتی بود که در آن تهی دستان و حاشیه نشینان نقش اصلی را داشتند. این نیروها نه صاحب رسانه ای هستند و نه محل کاری برای سازمانیابی دارند. نارضایتی آنها به ناگزیر راه به خیابان می برد و در خیابان است که این نیروها همدیگر را بازیافته و می توانند اعتراضاتشان را به یکدیگر گره بزنند تا صدایشان شنیده شود.
دیرکرد در اتخاذ تصمیمات ضرور، تزلزل در پیشبرد آنها، چند گانگی در مدیریت بحران و بکار نگرفتن همه امکانات برای مهار این بیماری، ترس از استفاده از اقتدار دولتی در زمینه وادار کردن جامعه به رعایت مقررات ویژه کرونا که این خود بخاطر شکاف عمیق میان جامعه با حکومت از یکسو و عملکرد الزامات اقتصادی و قسماً هم ضعف فرهنگی در بخشهایی از جامعه از سوی دیگر است، مشخصههای مواجهه این حکومت با کرونا به شمار میآیند.
حزب چپ ایران (فدائیان خلق) نیز در انطباق با اوضاع بس پیچیده ایران، چه در داخل و چه در مناسبات بین المللی آن، می کوشد بیانگر مطالبات موزون جامعه ایران در مسیر توسعه پایدار آن باشد. این رویکرد مشابه، عرصه گسترده همبستگی عمیق بین حزب شما و ما است.
به این وسیله به اطلاع دوستداران و علاقمندان حزب چپ ایران (فدائیان خلق) می رسانیم که همه پرسی موضوع قرار کنگرۀ نخست حزب، در تاریخ ۱ آبان ۱۳۹۹ ، برابر ۲۲ اکتبر ۲۰۲۰، برگزار شد.
او عضو سازمان فدائیان خلق ایران - اکثریت بود و تا آخرین لحظات زندگی به برقراری سوسیالیسم، رهایی کارگران و زحمتکشان از یوغ سرمایهداری و ایجاد جامعه ای عاری از ستم و استثمار باور داشت و بر آرمانهای انسانی خود پای میفشرد.
گروە کار کارگری حزب چپ ایران (فدائیان خلق) کە از آغاز فعالیت های خود تا کنون هموارە از حقوق سندیکایی و مبارزات و مطالبات کارگران و زحمتکشان دفاع نمودە، اخراج ٣ روزنامە نگار عضو اتحادیە ی کارکنان تلویزیون ایران اینترنشنال بە دلیل فعالیت اتحادیەای را نقض آشکار حقوق اتحادیەای آنها می داند و آن را محکوم می کند.
حشمت خانم سجادیان شهره به «مامان حشمت»، در میان دوستدارانش، علیرغم زخمی که عمری در درون خود داشت، همواره انسانی مهربان، شاد و خوشرو بود. در دیدار با او هرگز تصور نمی شد که پشت این روحیهی شاداب، زخم اعدام فرزند، رضا زرشگه و داماد، فریدون اعظمی و اعضای پرشمار دیگر خانوادهی بزرگش همچون خورهی تلخی لانه کردهاست.
خودکشی یک کودک بهخاطر اینکه خود را محروم از درس و مشق میبیند، خود را میکشد چون میبیند به دلیل فقر و نداری نمی تواند مثل دیگر همکلاسیهای خود در شرایط کرونائی مدرسه را ادامه دهد. این نه یک خودکشی که گهگاه و در کشور ما در مقیاس وسیع بهگونهی دردمندانه رخ می دهد، بلکه بیشتر با جنایت قابل توضیح است.
آنچه اما شجریان را چنین در دل مردم ایران جا داد، انتخاب سیاسی و اجتماعی او بود. او در همه عمر هنریاش کنار مردم ماند؛ از مردم، با مردم و برای مردم بود. هر زمان که مردم به شوق تغییر و تحول پا در صحنه گذاشتند، بازتاب اراده ملیشان را در صدای گرم او بازیافتند و هر جا که دستگاه قدرت تیغ سرکوب بر چهره مردم کشید شجریان با خواندن در حزن و اندوه، شریک درد و خشم همگانی شد. "همراه شو عزیز" در فراخوان برای باهم بودگی و بازخوانی "مرغ سحر" در بیان اندوه ملی.
آزادی نرگس محمدی که در زندان نیز علیرغم تمام فشارها، با سری افراشته در برابر انواع تهدیدات و فشارهای حکومت ایستادگی نمود و بر آرمانها و اهداف انسانی خود پای فشرد، جز تسلیم حکومت در برابر ارادهی استوار خود او و عقب نشینی در برابر فشار افکار عمومی ایران و جهان نیست. ما امیدواریم موج فشار و مبارزه مردم چندان نیرومند شود که به آزادی خانم نسرین ستوده و دیگر زندانیان سیاسی از جمله خانم نسرین ستوده و فعالان صنفی معلمان و کارگران همراه شود.
با نگاه به کارنامهی خوفناک و خونبار جمهوری اسلامی در ارتباط با به رسمیت شناختن «حق زندگی» برای ساکنان کشورمان، بی سبب نیست که خواست توقف و لغو اعدام در میان مردم کشور گستردگی بی سابقهای بافته است. به دنبال تأیید حکم اعدام امیرحسین مرادی، سعید تمجیدی و محمد رجبی در دیوان عالی کشور، هشتگ «اعدام نکنید" میلیون ها بار توئیت و ریتوئیت شد و تا وقتی که تقاضای اعادهی دادرسی وکلای ایشان پذیرفته نشد، فروکش نسبی پیدا نکرد.
مبارزه برای لغو کامل احکام اعدام و شکنجه و برای آزادی تمام زندانیان سیاسی فقط با همراهی همهی گروههای سیاسی، اجتماعی و مدنی دمکراتیک امکانپذیر خواهد شد. برای پیشبرد چنین امری، همکاریها و فعالیتهای مشترک با توافق بر سر حداقلها برای حمایت از کنشگران مدنی و سیاسی جنبش دمکراتیک و آزادیخواهانه کشورمان، نیاز لحظه میباشد. به این نیاز امروز پاسخگو باشیم!
ما خواهان پایان یافتن هرچه فوری این درگیری نظامی و اعلام آتش بس و برگشت طرفین بر سر میز مذاکره هستیم. مذاکراتی که پایبندی دولت ارمنستان به میثاقهای شناخته شده بین المللی، اجرای مفاد قطعنامههای سازمان ملل متحد، دست شستن از اشغالگری و احترام به حق حاکمیت ملی جمهوری آذربایجان را لازم الاجرا کند و از سوی دیگر جمهوری آذربایجان را نیز موظف و ملزم بدارد که همه حقوق ملی و انسانی شهروندان ارمنی این جمهوری را بدون هیچ تبعیض و تضییقی تامین و تضمین کند؛ همانگونه که امنیت و حقوق ملی هر آذربایجانی در ارمنستان باید بطور کامل مراعات شود.
زندانیان سیاسی در ایران همواره گروگان حکومت بوده اند و بیش از چهل سال است که مستبدان حاکم آنگونهای که خواستهاند و در اندازهای که توانستهاند، زندانیان را وسیلهی فشار به جامعه و ابزاری برای ارعاب مردم قرار داده اند. اکنون که حکومت در وحشت خیزش دیگری و در معرض تهاجم قدرتمندتری قرار دارد، دیوانهوار میکوشد با سرکوب خشن مردم در زندان و بیرون از زندان، برآمد جنبش اعتراضی را به عقب بیاندازند.
به باور ما راه برون رفت از وضعيت بحرانی کشور، گذار از جمهوری اسلامی، استقرار جمهوری سکولار دمکرات است، جمهوری متکی بر ارادۀ آزاد مردم در کشور. ما بر این نظريم که استقرار یک جمهوری سکولار دموکرات به جای حکومت جمهوری اسلامی نه اقدام دولت های خارجی، بلکه کار مردم ايران بوده و با اتکاء به نيروها و نهادهای دمکراتيک و جنبش های اعتراضی می تواند تحقق يابد.
سرکوب، شکنجه و اعدام در جمهوری اسلامی تازگی ندارد، این حکومت چهار دهه است که با زیر پا گذاشتن اصول اولیه اخلاقی، دستگیر شدگان را با شکنجه وادار به اعترافات دروغین و اجباری می کند. هدف از اعدام فقط حذف نیروهای مخالف نیست، ترس از برآمد جنبش دیگری است که پس از خیزش دیماه ۹۶ و آبانماه ۹۸ هستی حکومت را به خطر می اندازد.
نوید افکاری چهرهای ناشناخته مانند بسیاری دیگر از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری مرداد ۱۳۹۷ نبود، بلکه انتخابی آگاهانه از سوی دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی است تا با این اعدام بگوید حتی آوازهی بین المللی هم مانع کشتار معترضان نخواهد بود، به کشتار در خیابان نیز بسنده نخواهد شد، بلکه با بازداشتهای فلهای، شکنجههای جمعی، توهین و اعتراف گیریها و اعدام تکمیل خواهد شد.
طیفور بطحائی متولد سال ۱۳۲۷ در سنندج بود. تحصیلاتش را در همان شهر گذراند. بعد از یک دورهی سپاهی دانش در روستایی در حوالی گنبد کاووس، در رشتهی فیلمبرداری «مدرسه عالی سینما و تلویزیون تهران» پذیرفته شد. بعد از پایان تحصیلات در تلویزیون شیراز مشغول به کار و در همان جا هم با کرامت دانشیان آشنا شد. این آشنائی سرآغاز فصل جدیدی در زندگی طیفور بطحائی بود.
اینگونه "احساس مصونیت" نسبت به واکنش جامعه و قوانین جاری، ناشی از چند عامل است که مهمترین آنها عاملی است که ریشه در سنن و نگرش جامعه به زنان دارد، که متعاقب آن "هنجار سازی" ها و تصویب قوانین ارتجاعی مردسالار، صورت می گیرند و موجب ایجاد هراس و تزلزل در اراده زنان مورد تجاوز قرارگرفته، و در پیگیرد و به مجازات رساندن شخص متجاوز می شوند.
این هفته نامه که از سال ١٣٧۶ با ویژگی دو زبانه ترکمنی- فارسی پا به عرصه مطبوعات کشور گذاشته بود، طی ٢٢سال گذشته به پشتوانه فعالیت وسیع خود در زمینه انعکاس فعالیتهای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی ترکمنهای ایران، همچون آئینهای از ارزشهای فرهنگی ترکمنها جلوه کرد و توانست در این منطقه تأثیرات شایانی بگذارد.
ناصر خاکسار انسانی صمیمی و مهربان بود که شرافتمندانه ریست. او برای مهمترین مشکلات جنبش کارگری پاسخ های ساده و راهگشا داشت. خانوادهی خاکسار هرکدام در زمینهای برجستگی داشتند. ناصر یکی از گوهرهای بی بدیل جبش کارگری بود که تجارب پربارش را به کارگران منتقل میکرد.