رفتن به محتوای اصلی
جمعه ۲۰ مارس ۲۰۲۶
جمعه ۲۹ اسفند ۱۴۰۴

ژانویه 2019

رودرروئی و تشکیل دولت در برابر دولت، جبهه‌بندی در سطح منطقه و بین‌المللی و تهدید به مداخله، کمکی به حل مسائل داخلی ونزوئلا نخواهد کرد، برعکس تنش و خشونت را تشویق و راه را برای درگیری و جنگ داخلی هموار خواهد کرد. به نظر ما حل بحران کنونی قبل از همه به دست خود نیروهای سیاسی ونزوئلا میسر است.
آن‌ها مصمم به این تصمیم بودند و هستند که برای پیشبرد مطالبات ابتدایی و انسانی خود در یك رژیم دیكتاتوری مذهبی و استبدادی می‌بایست به مبارزات مدنی برای به عقب راندن و حذف قوانین عقب‌مانده و دیگر اجبارات اجتماعی كه موجب تبعیض در جامعه می‌شوند تکیه کنند!
کثر کشورهای جهان سوم به نحوی دوران استعمار و نو استعمار را از سر گذرانده و تا حدود قابل‌توجهی وابستگی‌های اقتصادی، صنعتی قدرتمند خویش را با نظام‌های امپریالیستی حفظ کرده‌اند. آن‌ها در مبادلات بین‌المللی به دلار آمریکا و یا یورو وابسته بوده و مجبورند از طریق بانک‌های بین‌المللی جهت مبادلات پولی استفاده نمایند.
ما در حمایت و پشتیبانی از برآمد جنبش توده‌ای تظاهراتی را درسالگرد انقلاب 22 بهمن علیه نظام استبداد جمهوری اسلامی، برای دمکراسی و حق حاکمیت مردم ایران و در پشتیبانی از مبارزات کارگران، زحمتکشان و دیگر جنبش‌های اجتماعی ترقی‌خواه کشورمان در شهر برن در تاریخ 9 فوریه 2019 برگزار می‌کنیم.
ما در همراهی با این تلاش‌ها بار دیگر اعلام می‌داریم که تمامی اشکال شکنجه محکوم است و دست‌اندرکاران آن در پیشگاه تاریخ محکوم بوده و می‌باید پاسخگوی سیاست‌ها و اقدامات سرکوبگرانه خویش باشند!
تاکنون و در عمل کشوهای بازیگر در افغانستان، دولت افغانستان را دور زده‌اند. دولت افغانستان چاره‌ای جز قبول واقعیت موجود ندارد. اگر دو سال قبل سیاست اعلام‌شده دولت این بود که مذاکرات صلح باید زیر نظارت دولت صورت گیرد، به دلیل فشارهای داخلی و خارجی تن به پذیرش ادامه مذاکرات بدون حضور مستقیم نمایندگان خود داده است
بحث و گفتگو با: دکتر محمد امیدوار، سخنگوی کمیته مرکزی حزب توده ایران
در تالار تلگرامی حمایت از زندانیان سیاسی و عقیدتی

این گفتگو در تاریخ 5 بهمن 1397 برابر با 25 ژانویه 2019 انجام شده است
به‌عبارت‌دیگر، قدرتمندترین بازیگران اقتصادی در کشور ما بیشتر از عمل به منطق اقتصادی، عمل با منطق سیاسی را آغاز کردند. نتیجه تصمیم آن‌ها کاهش و رها کردن تولید بود. به‌عبارت‌دیگر، از سال 2013 برداشتن گام‌هایی که روی تأمین کالا در ونزوئلا تأثیر گذاشت آغاز شد، که ما باید آن را" کمبودهای مصنوعی" بنامیم. این‌یک پدیده واقعی است که در اینجا در ونزوئلا رخ‌داده است، و عامل مهمی در بحران است.
در این شماره می خوانید: 

- مبارزە کارگران علیە خصوصی سازی، مبارزەای طبقاتی است!
- توپ، تانک، مستند، دیگر اثر ندارد!
- *بزرگ‌ترین اعتصاب تاریخ جهان در هند: 200 میلیون کارگر به خیابان آمدند!
- "*اعترافات اجباری" و افکار عمومی
- چرا هنوز این همه شغل وجود دارد؟ (بخش چهارم)
- *اتحادیه های کارگری و بنای یک پیکربندی اعتراضی ویژه تونس - بخش سوم
*همبستگی کارگران، معلمان و دانشجویان؛ سرگیجه‌های نیروهای امنیتی رژیم
رشد اقتصادی برخلاف آنچه لیبرال‌ها و نئولیبرال‌ها تبلیغ می‌کنند، به‌خودی‌خود باعث رفاه و توسعه‌ی همه‌جانبه نمی‌شود. به‌خصوص وقتی رشد اقتصادی همراه با مقررات زدایی از مناسبات کار و سرمایه همراه می‌شود، چنین رشدی تنها به فقر و نابرابری‌ها دامن می‌زند و سرعت افزایش ثروت صاحبان سرمایه را در ایران و جهان شتاب می‌دهد.