دسامبر 2019

در مورد خیابان موضوع کاملاً متفاوت است. یک موزیسین خیابانی، در یک خیابان شلوغ، با انبوه مخاطبان اطرافش، وسط یک اجرای شاد، هر آن ممکن است چیزی بخواند که با تمایلات سیاسی و ایدئولوژیک حکومت هم‌خوان و همساز نباشد. در جامعه‌ی منسدد ایران، این اتفاق برای دستگاه سرکوب یک کابوس است: تبدیل یک موسیقی معمولی خیابانی به آغازگر یک اعتراض خیابانی!

اعضای گروه موسیقی ما اکثراً در عرصه هنر فعالیت می‌کنند. پیانیست ما «یه لو مورس» تراپیست موسیقی، «الیزی گرت چکو» گیتاریست گروه دانشجوی رشته روانشناسی، نوازنده جاز یا ساز ضربی ما دانشجوی رشته فیلم، «استین» گیتار باس می زند و دانشجوی رشته گیتار و «تام استوکس» دانشجوی رشته استودیو می باشند.

سیاست یکسان‌سازی فرهنگی در دوران پهلوی و تداوم این سیاست به شکلی دیگر در عصر جمهوری اسلامی موجب شده است، هوره نیز مانند سایر مشخصه‌های فرهنگی مناطق مختلف ایران، نتواند جایگاه شایسته و بایسته‌ی خود را داشته باشد و کم کم رو به فراموشی برود. سکوت هوره‌چرها، سکوت یک نوای چند هزار ساله خواهد بود. امری که حتی تصور آن، به اندازه‌ی مویه خواندن یک زن کورد در عزای یک عزیز از دست رفته غم انگیز است...

دنیای امروز دنیای گوناگونی و دنیای بدون مرز است و بهترین مبارزه با کسانی است که امروزه می‌خواهند مرزها را نگه دارند و انسان‌ها را از هم دور و متنفر کنند. امروزه مبارزه با پوپولیسم و نژادپرستی باید با روش‌های فرهنگی و هنری پیش برود تا در دل‌ها و ذهن‌ها رسوخ کند و یکی از بهترین‌ها هنر فیوژن و تلفیقی است.

این برنامه با همکاری اکثر گروه های اپوزیسیون بطور مشترک و با دعوت رضا مریدی انجام گرفت. قرار است برنامه ای دیگر در یادبود کشتدشدگان ابان در ۵ ژانویه در سالن شهرداری و با همکاری مشترک گروه های اپوزیسیون انجام گیرد.

خیابان را بفرض اینکە با زور اسلحە از مردم بگیرند، مردم راە های مناسب دیگری را برای ادامە اعتراضآت شان پیدا خواهند کرد. رژیمی کە دیگر نە مشروعیت مردمی و نە حتا مشروعیت دینی دارد و فساد و ناکارآمدی بر آن چیرە شدە دیگر جز سرکوب کە آن هم بواسطە فقدان مالی در معرض از دست رفتن قرار دارد، نمی تواند مدت زیادی در مقابل مردم مبارز بە جان آمدە مقاومت کند.

کسانی که با این ترم مورد خطاب قرار می گیرند، غالباً به خود نمی گیرند، اما چند باری شده است که عنان از کف شان در رفته است. نویسندۀ شناخته شدۀ پرو، ماریو وارگاس یوسا، یک بار در این باره گفته است: "در امریکای لاتین ... به من می گویند لیبرال – یا حتی بدتر از این نئولیبرال – تا مرا خنثی یا حتی بی اعتبار کنند." او نشان می دهد که بانیان مفروض نئولیبرالیسم، تمایلی به این که زیر این نام شناخته شوند ندارند، بلکه علاقه دارند لیبرال شناخته شوند.

رفیق ثریا پرلیکا در قلب پر مهرت اریخ کشور بلاکشیده ماجای شایسته ای خواهدداشت. نبردتاریخی این زن دلیردر زمان «وحشت وننگ» رژیم خلقی و مبارزه در زمان تسلط سیاه طالبان، او را برای همیشه در مقام اسطوره درخشانی از نبرد رهائی بخش خلق ما و نمونه بی بدیلی از زن مبارز در قلب تاریخ ما حک کرده است.

 پیگرد و بازداشت فعالین سندیکایی پایمال سازی حقوق قانونی و اجتماعی کارگران است. کارگران و معلمان و سایر گروە های مزدبگیر خواستار رعایت حقوق سندیکایی و شهروندی شان و بە تبع آن آزادی بی قید و شرط همە کارگران و معلمانی هستند کە بە دلیل پیگیری حقوق طبیعی اشان محکوم بە زندان و محرومیت از حقوق شان شدەاند من جملە اسماعیل بخشی و محمد خنیفر و روزنامە نگاران حامی آنها هستند.