می 2020

وسعت عظیم بیکاری به موازات سقوط قدرت خرید عمومی در سطح اقتصاد، دوران رکود را طولانی تر کرده و فشار عمومی به دولت ها را جهت روی آوردن به سیاست های مالی و پولی لازم جهت به تحرک درآوردن مجدد اقتصاد را چندین برابر خواهد کرد.

من در سراسر این شبِ گرسنهِ یِ بیداد و فراق،
همه غمنامه ها را به آتش کشیدم
و از خاکستر و دود،
آتش، شور و امید،
در پیاده روهایِ بیم و هراس،
برافروختم.

در آخرین موضع گیری وزیر کشوراو وقیحانه دستگاه اجرائی خود را بری از هر گونه تیراندازی و سرکوب اعلام کرده است. وزیری که چندی قبل به تمسخر در پاسخ به نماینده استان البرز در ارتباط با کشته شدگان آبان ماه و این که چرا تمام شلیک ها بر سرمعترضین بوده گفت "خب شلیک به پا هم انجام شده" !!

دگر نمانده رَهی تا رسی به من، هِی های!
به راه بین تو مرا، دَردِ دِل ز یاد بِبر!
غبارِ شب زِ دل از شوق بامداد بِبر!
دگر سخن به تو اَم، رهرو سحر، این است.

گروه کار زنان حزب چپ ایران (فدائیان خلق) در اینستا گرام برگزار می کند:

سخنران: رفیق فرزانه عظیمی - یکی از مسئولان هماهنگی هیئت سیاسی - اجرائی حزب چپ ایران (فدائیان خلق)

اهمیت تشکیل ثقل جمهوری خواهی و بلوک چپ

بهروز خلیق در اتاق تلگرامی "اتحاد چپ"پاسخ میدهد 

به بیشترین احتمال منطق پنهان مذاکرات را همان شخصیت گفته شدۀ خامنه ای تعیین می کند. توفیق گشایش مذاکرات نصیب روحانی نخواهد شد. انتخابات دورۀ آتی ریاست جمهوری اسلامی در راستای مطلوب خامنه ای زمینه چینی خواهد شد، "توئیت پراکنی" و هرگونه اظهارات شبهه انگیز خامنه ای سمت صریحتر، اما همواره قابل تفسیری، به خود خواهند گرفت، ... و البته اگر اوضاع این گونه پیش برود، آن گاه می توان ماهواره را هم برای مذاکره در فردای انتخابات امریکا "خرج" کرد

مطالب این شماره نشریه جُنگ کارگری:
*آنچه باید از پراید آموخت! - مراد رضایی
*استحالە شوراهای اسلامی حکومتی، توهم یا واقعیت! - صادق کار
*اتحادیه و سندیکای مستقل کارگری چه ویژگی هایی دارد؟ - بخش اول - علی صمد
*حداقل بازده – دستمزد حداقلی استعماری در صنایع شیلات ساموا - بخش سوم - بخشی از کتاب "تعادل جزرومد - صنایع دریایی در اقیانوس آرام، ساموای آمریکا" - جواَن پوبلت – دانشگاه هاوایی زمستان 2020 – ترجمه از گودرز
*طرح کلی تاریخ کار - بخش دوازدهم - یان لوکاسن، انستیتو بین المللی تاریخ اجتماعی
*گذر و نظری بر رویدادهای کارگری هفتە - جُنگ کارگری

«شوراهای کارگری» که در شرایط بحرانی به‌طور موقت در اروپا و در دیگر نقاط از جمله در کشور خودمان ایران – با عمری طولانی تر از شوراهای تورین و آلمان – به‌وجود آمدند، یا به‌سرعت از بین رفتند، یا در کشورهایی نظیر یوگسلاوی، الجزایر، و ونزوئلا تحت حمایت نظام سیاسیِ حاکم، عمر نسبتاً طولانی‌تری داشتند، و یا (در اروپا) با نام‌های گوناگونِ به «شورای کار» که به معنای حضور بسیار محدود نمایندگان کارگران در پاره‌ای تصمیمات مدیریت بوده، تبدیل شدند.