آوریل 2021

راە حل کوتاە مدت ادامە اعتراض و اعتصاب است. کارگر امکان دیگری غیر اینها ندارد. راە حل درازمدت ایجاد تشکل و اتحادیە است؛ آن هم نە در سطح چند کارخانە، بلکه در سطح وسێع. انجام این کار هم بدون تبلیغ و ترویج وسیع بین کارگران میسر نیست. زمینە وجود دارد. اشغال کارخانە هم راهی است کە باید به آن فکر کرد.

بیش از یک ملیون از هموطنان ما از راه کولبری و سوخت بری امرار معاش می کنند. اینها حرفه های شاق و مرگ زای فاجعه باری اند نشانگر بی مسئولینی حاکمیت غارتگر نسبت به زندگی چنین شمار بزرگی از انسانها. حاکمیتی که قرار بود بر دست کارگران بوسه بزند، بر قلب زحمتکشان گلوله می زند.

امیر که در آلمان میان فعالان سیاسی ایرانی «علی لر» نامیده می شد؛ او در تمام سال هائی که در این کشور زیست، همواره درد مردم را داشت و در عموم اعتراضاتی که علیه بیدادگری های حکومت اسلامی ایران، در کلن و شهرهای اطراف برگزار می شد، مشارکت فعال داشت. حضور او در حرکات مختلفی که در پشتیبانی از خواست های مردم ایران و دفاع از جنبش های مختلف کشورمان شکل می گرفت، چشم گیر بود.

زمانی که بِرشت مُرد،
تاتر جان گرفت،
زمانی که تاتر مُرد،
نمایشنامه ها از صحنه ها گریختند
و پنهانی از گنجه ها
بر روی صفحه های کاغذ آمدند
پرده ها فرو می افتد،

اینکه تاجزاده و همانندهایی چون او جزو اصلاح‌طلبان حکومتی پیشرو به شمار می‌روند، واقعی است. اینکه او سابقه زندان بخاطر "سبز" بودن در کارنامه خود دارد و طی مسیر تکوینی خود از نقطه انجام بحث‌های اقناعی با سربازان گمنام امام زمان به ارأیه تحلیل‌های کم و بیش واقع‌بینانه و نیز پیشنهادهای رادیکال در کادر تنگناهای جمهوری اسلامی رسیده، جای تردید نیست. اما اینکه چنین پیشینه‌ای بخواهد آگاهانه یا ناآگاهانه‌ برأی بزک قدرت حاکم پشتوانه قرار گیرد، نه فرصت شناسی سیاسی که فقط بازیچه شدن در دست قدرت مستقر است. موضوع، نه فضای باز سیاسی که بازی انتخاباتی است.

سخنران: دکتر رضوان مقدم جامعه شناس ،روانشناس و فعال حقوق زنان و کودکان

در اتاق تلگرام "اتحاد چپ" به سؤالات پاسخ داد
پنجشنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰ برابر با ۲۲ آوریل ۲۰۲۱
زمان: ساعت ۲۱:۰۰ به وقت تهران، ۱٨:۳۰ بهوقت اروپای مرکزی

مادر گلچوبیان مادری شجاع، صبور و یاوری همیشگی بود و امیدش روز دادخواهی و محاکمه آمران و عاملان جنایات های ضد بشری رژیم بود. او همیشه می گفت نگذارید یاس و‌ نومیدی بر قلب تان سایه اندازد. بمانید که ماندن ما و تلاش ما برای دادخواهی بزرگ‌ترین ضربه به رژیم است. نبود مادر گلچوبیان و دیگر مادران و خانواده های خاوران که از میان ما رفتند، وظیفه و مسئولیت ما را برای ادامه راه دادخواهی سنگین تر می‌کند. امید آنکه چون گذشته و این بار با عهدی با عزیران و مادران دادخواه، راهی که آنان آغازگرش بودند را بتوانیم به سرانجام برسانیم.

این سخنرانی که نگاهی ژرف، علمی و متفاوت به مقوله گفتمان امنیت گرایی و سیاست های همپیوستگی در سوئد و دیگر کشورها دارد توسط دکتر مهرداد درویش پور، استاد جامعه شناسی در دانشگاه ملردالن سوئد و مولف چندین کتاب مرتبط در این زمینه، ارائه خواهد شد.